Ήταν Ελληνίδα Αιγυπτιώτισσα γιατρός, που έγινε γνωστή για το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, «Η ερωμένη της», το πρώτο λεσβιακό μυθιστόρημα της νεοελληνικής πεζογραφίας.
Η Ρωζέττη ήρθε στην Αθήνα από την Αλεξάνδρεια και σπούδασε στην ιατρική σχολή. Από τα παιδικά της χρόνια έγραφε και είχε ενεργή συμμετοχή στο περιοδικό «Η Διάπλασις των Παίδων» του Γρηγόριου Ξενόπουλου. Μέσα από τη «Διάπλαση» γνωρίστηκε και διαμόρφωσε ένα λογοτεχνικό κύκλο φίλων και συνομιλητριών και συνομιλητών. Ο ίδιος ο Ξενόπουλος έτρεφε εκτίμηση για τη γραφή της όπως κρίνουμε από τα σχόλιά του προς αυτήν στη «Διάπλαση».
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Ρωζέττη στην Ελένη Μπακοπούλου, οι φίλοι της ποιητές Γιώργος Τσουκαλάς και Γιώργος Σημηριώτης, που είχαν διαβάσει τα κείμενά της σε ημερολογιακή μορφή, συζήτησαν μαζί της, επινόησαν ένα τέλος στην ιστορία και τα εξέδωσαν ως μυθιστόρημα, με τη σύμφωνη γνώμη της, δίνοντας οι ίδιοι στη συγγραφέα το ψευδώνυμο Ντόρα Ρωζέττη αλλά και τον τίτλο του βιβλίου «Η ερωμένη της». Το βιβλίο προξένησε σκάνδαλο στην εποχή του, επειδή «φωτογράφιζε» σε μεγάλο βαθμό κάποια από τα πρόσωπα τα οποία αναφέρονται σε αυτό. Η συγγραφέας είτε μόνη είτε μαζί με τη φίλη της (που ήταν και πραγματικά η ερωμένη της) προσπάθησαν να το μαζέψουν από τα βιβλιοπωλεία και το κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό. Η Ρωζέττη ήταν 21 χρόνων όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο.
Μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο εργάστηκε ως γιατρός κυρίως στην Ελλάδα, αλλά και στην Αίγυπτο, και στη Λιβύη. Έκανε διδακτορικό στην ιατρική. Σπούδασε περαιτέρω στην Υγειονομική Σχολή και έγινε υγιεινολόγος. Παντρεύτηκε τον Κωστίκα Μπογιατζόγλου (1895-1967), ομογενή από τη Ρουμανία. Πέρα από το επάγγελμά της ασχολήθηκε με την ορειβασία, τη σπηλαιολογία (μαζί με την Άννα Πετροχείλου), το τένις. Από το 1961 και μέχρι το θάνατό της, το 1989, ζούσε στην Αθήνα.
Μετά από την πρώτη συγγραφική και εκδοτική περιπέτεια του βιβλίου δεν δημοσίευσε τίποτα άλλο.
Πηγή: Wikipedia
