Την ημέρα της παραμονής, της γιορτής των αγίων πάντων, ο δεκατετράχρονος, Χρυσοβαλντης, περνάει μερικές ημέρες στο γραφικό χωριό Περιβόλι, σε υψόμετρο χιλίων διακοσίων μέτρων, δίπλα στον Εθνικό Δρυμό της Βάλιας Κάλντας. Τα βήματα του, τον οδηγούν μέσα στο αρχέγονο δάσος, διασχίζοντας πανάρχαια δάση για τα οποία έχουν γραφτεί ποίηματα και τραγούδια, σχετικά με τους μύθους που τα περιβάλλουν και τα απόκοσμα πλάσματα που ζουν σε αυτά. Αργά αλλά σταθερά, εισέρχεται στα βάθη των πανάρχαιων δασών, που είναι μοιρασμένα ανάμεσα στην σκιά και το φως. Παρότι είναι η πρώτη φορά που διασχίζει την Βάλια Κάλντα, περπατάει χωρίς φόβο λες και γεννήθηκε εδώ, κάτω από τις πυκνές πράσινες φυλλωσιές και δίπλα στους παγωμένους χειμάρρους, του παρθένου δάσους. Φτάνει στο ορμητικό αρκουδόρεμα, όπου ελλοχεύει ο κίνδυνος, ανθρώπινος αλλά και υπερφυσικός.

Θα καταφέρει ο Χρυσοβαλάντης να βγει νικητής ή θα γίνει ένα ακόμα εξαφανισμένο παιδί, που οι περισσότεροι θα το αποδώσουν στην μοίρα.