ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ
στον Σταύρο Μίχα
Ανεβαίνοντας από Αθήνα,
μετά τα Τέμπη
αλλάζει το κλίμα.
Η κουφόβραση γίνεται συννεφόκαμα.
Μπορείς πιο εύκολα να υπολογίσεις
των στύλων την ταχύτητα
την περισυλλογή των συντριμμιών
φυσαλίδες αναψυκτικού στο σύμπαν
ευχές τού Χρήστου Ανταυτού
μπινελίκια τού αντιχρίστου υπουργού
wreck, on truth of the other side…
Επαρχιώτης και πάλι
κανείς δεν λογαριάζει
ούτ’ εσένα
ούτε την ποιότητα
της σύνδεσης με Κάιρο
και Σείριο.
ΞΑΣΤΕΡΙΑ
στον Ιωάννη Σεβαστιανό Ρώσση
Αν ξέρεις σαν τα σίδερα τους στίχους να λυγίζεις
και στα ποιήματα μπορείς να αποδράς καπνός.
Αν ξεχωρίζεις τα κεφάλια των ποιητών απ’ την ηχώ.
Τότε θα ξέρεις, δίχως ν’ απορείς,
ο πιο μεγάλος σαδιστής
ε ί ν α ι τ ο ρ ι ζ ι κ ό.
(Χιλιάδες μίλια μακριά, η ρίζα σου, η πατρίδα
και η αγαπημένη σου παζάρια με τη λήθη.
Σε άλλη χώρα ριζωμένη η δουλειά σου.
Η πυρκαγιά στο σπίτι σου,
στο κτήμα σου οι γειτόνοι.)
Στους ιθαγενείς μοιράζει οθόνες
και κουβέρτες με αρρώστιες.
Και βάζει στο δισάκι του
φούμαρα μέχρι απάνω
και τραγουδά στις ρεματιές
τις στέρφες,
στα ρουμάνια −
με τα φουρφούρια τ’ αψηλά−
ριζίτικα τραγούδια.
Και κάμει μάνες δίχως γιους, γυναίκες δίχως άντρες
και κάμει και μωρά παιδιά να κλαίν’ δίχως μανάδες,
να κλαίν’ τη νύχτα για νερό και το πρωί για γάλα
και τ’ αποδιαφωτίσματα τη δόλια τους τη μάνα.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
στην Κατερίνα Καριζώνη
Ευαίσθητος σμιλόδοντας έρμος γυρνώ στην τούνδρα.
Ίσως να με συνάντησες στου Γκιλγκαμές το Έπος,
σε κάποιο απ’ τα επίπεδα της Κόλασης του Δάντη,
στου Νόννου τα Διονυσιακά ή στην Θεογονία.
Γενάρη μήνα αν γεννηθείς, εκλιπαρείς για Ιούνη.
Γνωρίζω πού τον πέλεκυ έκρυβ’ η Κλυταιμνήστρα
και πώς το αίμα πάγωσε στης Μήδειας το μαχαίρι.
«Είναι καλός ο άντρας σου;» «Είναι, όταν κοιμάται.»
Κι εχ! φαιοπράσινη φθορά, τα δόντια σου μου δείχνεις.
Καιροί! Άλλοι αλλοπρόσαλλοι, και άλλοι ευνοϊκοί…
Των Νορμανδών ήμουν σκαρί στην κρύα Βαλτική
και των κουρσάρων παραγιός στην Αδριατική.
Cara
F o r t u n a,
f a m m i f a r f e l i c e f i n e.
Αμήν.