«Πέντε λύκοι σε μία στάνη λίγο έξω από τη Λαμία. Όχι λύκοι, συγγνώμη. Λυκόπουλα. Μπορεί στο σώμα να έχουν μεγαλώσει, αλλά η ψυχή τους είναι παιδική. Ο καθείς με το δικό του αγαπημένο παιχνίδι και έναν φόβο ενηλικίωσης. Ζούνε μαζί, τρώνε μαζί, κοιμούνται μαζί, πίνουν μαζί, γκρινιάζουν μαζί, δουλεύουν μαζί... Όπως οι Νάνοι στο παραμύθι με τη Χιονάτη. Μόνο που, στη δική μας ιστορία, η Χιονάτη δολοφονείται. Απώλεια. Απουσία. Αναταραχή. Ποιος το έκανε; Γιατί; Ο δράστης ήταν λύκος ή κάποιο λυκόπουλο απ’ τη στάνη; Το μυστήριο ξετυλίγεται επί σκηνής», αναφέρει ο σκηνοθέτης Νικορέστης Χανιωτάκης.

«Ο τίτλος αποδίδει εύγλωττα το ιδεολογικό περιεχόμενο του έργου, κυριολεκτικά και μεταφορικά: το γνωστό από τον Πλαύτο γνωμικό “Homo homini lupus est” ισχύει παντού και πάντοτε, δηλώνει ξεκάθαρα ο Σπυρόπουλος. Λύκοι έξω από τη στάνη, λύκοι μέσα στη στάνη, λύκοι ελεύθεροι και επικίνδυνοι στην άγρια φύση, λύκοι αιχμαλωτισμένοι, αλλά εξίσου επικίνδυνοι, στην ανθρώπινη ψυχή. Οι ζωηροί, καθημερινοί διάλογοι, η αγωνιώδης ατμόσφαιρα και η γοργή δράση συντελούν στο αξιόλογο αποτέλεσμα. Έργο μεστό και συναρπαστικό, που προσφέρεται για ευρηματική σκηνοθεσία και απαιτεί πέντε άξιους ρολίστες», σύμφωνα με τον Θανάση Αγάθο, Καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, που υπογράφει το επίμετρο της έκδοσης.