Μέσα από τους στίχους της, η ποιήτρια χαρτογραφεί τα τοπία του φωτός και του σκοταδιού, της απώλειας και της λύτρωσης, συνομιλώντας με τη φύση, το Αιγαίο και το θείο.
Από τους στοχασμούς στη Σαντορίνη, τη Γαύδο και τις Κυκλάδες μέχρι τις εσωτερικές συγκρούσεις ανάμεσα στον κόσμο της ύλης και την πνευματική κάθαρση, το βιβλίο αυτό λειτουργεί σαν ένας ανοιχτός καθρέφτης της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι μια πορεία προς την αυτογνωσία, την αγάπη και την αλήθεια, γραμμένη με το μελάνι της σιωπής και της ελπίδας.
