Η αρχαία Σπάρτη και τα ιδεώδη της αποτελούν μια κοινωνικοπολιτική ιδιαιτερότητα, τόσο στον αρχαίο όσο και στον νεότερο κόσμο. Μελετήθηκε από πολλούς και αποτέλεσε «φιλοσοφικό μονοπάτι» για την «λακωνίζουσα» αθηναϊκή αριστοκρατία, σεβαστό σύμβολο «δωρικότητας» για τους «αρειμάνιους» Ρωμαίους και αντικείμενο διατριβής για τους νεότερους μελετητές, οι οποίοι όμως, πλην ελαχίστων, δεν προσέγγισαν το πραγματικό «πρόσωπο» αυτής της πόλεως, της οποίας το όνομα έμεινε στην αιωνιότητα. Αυτός είναι και ο σκοπός του παρόντος πονήματος. Να προσεγγίσουμε τη Σπάρτη ρεαλιστικά, καταρρίπτοντας κοινότοπες τοποθετήσεις περί ολιγαρχικού πολιτεύματος, φιλοπόλεμου χαρακτήρα, απουσίας τεχνών και καλλιτεχνών και, το κυριότερο, καταπίεσης των πολιτών από μία ακαθόριστη εξουσιαστική αρχή.