Απ᾿ όλων των Κωφών τα μάτια ρέουν δάκρυα· δάκρυα συγκίνησης και ευγνωμοσύνης. Όλων οι ψυχές ξεσπούν και σε λίγο αναφωνούν κι αυτοί μαζί με το πλήθος: «Ἄξιος! Ἄξιος!» Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κρατά από τον βραχίονα τον π. Νικόδημο και στέκεται μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού. Ακούει τις χαρούμενες φωνές που προέρχονται από τον κατάμεστο με Κωφούς γυναικωνίτη. Σηκώνει τα μάτια του ψηλά, και βλέπει όλο αυτό το πλήθος των Κωφών που κουνούν τα χέρια τους και φωνάζουν με τον δικό τους τρόπο το «Ἄξιος». Κατασυγκινημένος σταματά το τυπικό της ενδύσεως του χειροτονούμενου Επισκόπου με τα αρχιερατικά άμφια και δείχνοντας προς τον γυναικωνίτη φωνάζει: «“Τρανή ἔσται γλῶσσα μογιλάλων” (Ησ. λε΄ [35] 6) σήμερα με τη χειροτονία του πατρός Νικοδήμου, του πατέρα