Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο πατέρας ήρθε να μας επισκεφτεί στο σπίτι. Μας βρήκε όλους κουρασμένους και λίγο υποτονικούς, αλλά αυτό το τελευταίο οφειλόταν στη βροχή, η οποία ταλαιπώρησε τον Πειραιά για πέντε ολόκληρες ημέρες, μέχρι το απόγευμα που εμφανίστηκε εκείνος από το πουθενά και χωρίς να τον περιμένει κανείς μας. Κι έφερε μαζί του τον ήλιο, ο οποίος φώτισε με τις ηλιαχτίδες του το χαμόγελο που ο ίδιος μας χάρισε και ζέστανε τις καρδιές μας, πριν καν ακόμα καταλάβουμε ποια είναι η γνώριμη φιγούρα που μας χαιρετά από μακριά.
*
Δέκα διηγήματα, δέκα ιστορίες, δέκα σκιές του Δεκέμβρη οι οποίες νοσταλγούν το φως του Απρίλη. Φόντο τους ο Πειραιάς και οι γειτονιές του, όπου συχνά οι νεκροί επιστρέφουν για να γιατρέψουν τις πληγές των ζωντανών…
