Αφορμή αποτελεί η εμπειρία της ζωής και η παρατήρηση του κόσμου και του εαυτού μέσα στον κόσμο. Μία προσπάθεια ικανοποίησης της ανάγκης του ανθρώπου να πλησιάσει το Αληθινό, το Άρρητο, το νόημα της ύπαρξης μέσα από τον εσωτερικό διάλογο.
Τα ποιήματα κινούνται μεταξύ σιγουριάς και αμφισβήτησης, γνώσης και άγνοιας, πίστης και φόβου, μνήμης και λήθης. Ο λόγος γίνεται μέσο εξερεύνησης και προσπάθειας κατανόησης της ψυχικής απεραντοσύνης, θέτοντας ερωτήματα προσωπικά και διαχρονικά.
