Σ' ένα χωριό μακρινό, όλοι μιλούν δυνατά, γιατί ο καθένας
θέλει ν' ακουστεί περισσότερο από τους άλλους. Και μέσα σε τόσες φωνές,
κάποιες λέξεις αρχίζουν να χάνονται. Οι πιο απαλές. Οι πιο ευγενικές.
Οι πιο όμορφες. Εκείνες που λέγονται χαμηλόφωνα, μα σημαίνουν τόσο πολλά.
Κι όσο όλοι προσπαθούν ν' ακουστούν, οι φωνές των παιδιών χάνονται κι αυτές.
Ώσπου μια μέρα αρχίζει να χιονίζει...
Το χιόνι σκεπάζει τα πάντα και, για λίγο, όλα σωπαίνουν.
Και τότε, μέσα στην ησυχία, αρχίζουν να ακούγονται
ξανά λέξεις που είχαν από καιρό ξεχαστεί.
Μια τρυφερή ιστορία για τις λέξεις που δεν χρειάζεται
να ειπωθούν δυνατά για να έχουν δύναμη.
