Πίσω από πόρτες, μπαλκόνια, σκάλες και φωταγωγούς, επτά ιστορίες ξεδιπλώνουν ανθρώπους που δε ζητούν να σωθούν· μόνο να αντέξουν. Ένας άντρας στοιβάζει κλειστούς φακέλους αντί για αποφάσεις. Μια σημαία πέφτει στη λάσπη και μαζί της ραγίζει ένα ολόκληρο σύστημα βεβαιοτήτων. Ένας μαύρος γάτος οδηγεί μια γυναίκα εκεί όπου φοβόταν πάντα να κοιτάξει. Ένα ζευγάρι μπερδεύει τη σκηνή με τη ζωή. Ένας γέρος κρατιέται όρθιος από αγάπη. Μια γυναίκα χάνεται στο σκοτάδι μιας κινηματογραφικής αίθουσας. Και στην ταράτσα, η πόλη σηκώνει για λίγο το βλέμμα της προς τον ουρανό.
Με κοφτή, σωματική γραφή και βλέμμα αμείλικτο αλλά βαθιά ανθρώπινο, η δημιουργός χαρτογραφεί μια Αθήνα σκληρή, οικεία, εύθραυστη.
