Με τη συνειρμική αφήγηση, με τις σουρεαλιστικές εικόνες, με τον λυρισμό η συγγραφέας δημιουργεί ατμόσφαιρα εξωπραγματικού τοπίου. Η όλη αίσθηση σε παραπέμπει σε πεζό ποίημα, σε ονειρική ατμόσφαιρα, με έντονη χρήση εικόνων και αλληγορικών διηγήσεων.
>>>
Κεντρικά θέματα της συλλογής οι οικογενειακές και ερωτικές σχέσεις, η ταυτότητα, η κακοποίηση, η ανάγκη για αποδοχή και αναγνώριση, το προσωπείο, η αποξένωση. Μετέωρες ανάμεσα στον ύπνο και την εγρήγορση οι μυθοπλασίες, με έντονο το στοιχείο του ονείρου, αφήνουν τα πάθη, τους φόβους και τις απωθημένες επιθυμίες να αναδυθούν. >>>
Είναι αξιοθαύμαστο πώς, μέσα σε λίγες σελίδες κάθε διηγήματος, η συγγραφέας κατορθώνει να αναδείξει τόσο σύνθετα και απαιτητικά ζητήματα με λόγο υπαινικτικό, αλλά ταυτόχρονα καίριο και ουσιαστικό.
>>>
