Η ασυμμετρία, αλλά και το έλλειμμα στην επιβολή του δικαίου προστασίας των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων που χαρακτηρίζουν το πολυεπίπεδο ευρωπαϊκό σύστημα αποτελούν, όπως επιχειρεί να αναδείξει η παρούσα μελέτη, το μεγαλύτερο δομικό πρόβλημα του ευρωπαϊκού δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων σήμερα. Η επιλογή αυτών των τριών δικαιωμάτων δεν είναι τυχαία, ούτε απλώς θεματική. Κάθε ένα από αυτά αντιπροσωπεύει έναν διαφορετικό τύπο ασυμμετρίας, και η ανάλυσή τους μαζί επιτρέπει να φωτιστεί το φαινόμενο από πολλές πλευρές, χωρίς να περιοριζόμαστε σε μία μόνο διάσταση.
Η εστίαση σε αυτά τα τρία δικαιώματα, λοιπόν, δεν εξαντλεί το πεδίο της ασυμμετρίας, αλλά το καλύπτει με τρόπο που αναδεικνύει την ποικιλία των προβλημάτων, δηλαδή την εξωτερική και εσωτερική ασυμμετρία, την ασυμμετρία μεταξύ προληπτικής και κατασταλτικής ρύθμισης, και την ασυμμετρία ανάλογα με το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής.
