Το παρόν έργο αναδεικνύει τη θέση και τον λειτουργικό ρόλο της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο πεδίο των δημοσίων συμβάσεων. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στον ρόλο της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο προσυμβατικό στάδιο και το στάδιο της εκτέλεσης της δημόσιας σύμβασης. Κατά πρώτον, αναλύεται το εννοιολογικό περιεχόμενο της αρχής στο πρωτογενές και το παράγωγο δίκαιο. Στη συνέχεια, αποτυπώνεται η επιρροή της αρχής σε μη ανταγωνιστικά πλαίσια ανάθεσης τόσο σε ιδιωτικούς όσο και σε δημόσιους φορείς, με άξονα τα ειδικότερα ζητήματα που ανέδειξε αρχικά η νομολογία του ΔΕΕ και στη συνέχεια υιοθέτησε ο Ευρωπαίος νομοθέτης. Ακολούθως, παρουσιάζονται δύο ειδικά πεδία εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά τη διαγωνιστική διαδικασία: τα κριτήρια ανάθεσης και ο αποκλεισμός του διαγωνιζόμενου οικονομικού φορέα. Το έργο ολοκληρώνεται με τα Συμπεράσματα όπου αναλύεται η αξία της αρχής της ίσης μεταχείρισης στις δημόσιες συμβάσεις.