Τα ποιήματα λειτουργούν σαν σύντομα παραγγέλματα: άλλοτε προσταγές, άλλοτε ψίθυροι, άλλοτε υπολείμματα σκέψης που επιστρέφουν επίμονα.
Ο χωρισμός δεν αφηγείται· διαχέεται.
Η απώλεια δεν περιγράφεται· εγκαθίσταται.
Με γλώσσα λιτή και σκοτεινή, τα Νυχτερινά Παραγγέλματα χαρτογραφούν έναν εσωτερικό χώρο όπου η νύχτα δεν είναι σκηνικό αλλά κατάσταση, εκεί όπου το δηλητήριο σε λιώνει αργά. Ένα βιβλίο για όσα δεν ειπώθηκαν, για όσα επαναλαμβάνονται σιωπηλά, για όσα επιμένουν όταν όλα έχουν τελειώσει.
