ΑΦΗΓΗΤΗΣ Βρισκόμαστε στη Ρωσία στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο κόσμος σιγά σιγά αλλάζει. Το τσαρικό καθεστώς βρίσκεται σε κρίση. Η πλειοψηφία του πληθυσμού αποτελείται από αγρότες και εργάτες, οι οποίοι ζουν σε άθλιες συνθήκες. Η κατάσταση αυτή σε λίγο καιρό θα δώσει τη θέση της στην επανάσταση και σε μια νέα πραγματικότητα. Το σκηνικό μας είναι ένα χωριό κάπου έξω από τη Μόσχα. Η χήρα Πετρόφσκα έχει μια ταβέρνα στην οποία συχνάζουν οι κάτοικοι της περιοχής, το ίδιο φτωχοί με αυτήν. Τα φέρνει δύσκολα βόλτα και, σαν να μην έφτανε αυτό, έχει και τέσσερα παιδιά που δεν φαίνονται πρόθυμα να κάνουν κάτι για να βελτιώσουν τη ζωή τους. Έτσι, η μητέρα σκαρφίζεται μια ιδέα: να στείλει τους γιους της στα λιγοστά πλούσια σπίτια της περιοχής για να κλέψουν από ένα ακριβό αντικείμενο ο καθένας, με σκοπό να τα πουλήσει και να βγάλει λίγα χρήματα. Όχι, δεν είναι απατεώνισσα η Πετρόφσκα. Είναι απελπισμένη και πάνω από όλα μητέρα!
ΣΚΗΝΗ 1
ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ
ΓΙΟΥΡΙ Μάνααα!
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Τι θες, ανεπρόκοπε;
ΓΙΟΥΡΙ Γιατί μου μιλάτε έτσι, μητέρα; Με πληγώνετε!
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Και που σου μιλάω χάρη σου κάνω, αντί να σε ξαποστείλω, έτσι άχρηστος που μου βγήκες!
ΓΙΟΥΡΙ Το ξέρω ότι προτιμάτε τον Μίσα, αλλά κι αυτός δεν είναι καλύτερος.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Μίλησε το κελεπούρι! Κι αυτόν στην μπούκα τον έχω. Όσο για τον μικρό, τον Αντρέι, τι να πω… Μακάρι να μην τον είχα γεννήσει.
ΜΙΣΑ Άκουσα το όνομά μου… Τι θέλετε;
ΓΙΟΥΡΙ Η μητέρα αποδώ είναι στις καλές της πάλι.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Τι λες, ρε μισοχαλασμένο κάστανο που θα με ειρωνευτείς κιόλας;
ΓΙΟΥΡΙ Με συγχωρείτε, μητέρα, αλλά ο τρόπος σας είναι λίγο απότομος.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Μια χαρά είναι ο τρόπος μου για τα ζαβά που έκανα.
ΜΙΣΑ Μάλλον για μας λέει…
ΓΙΟΥΡΙ Να φωνάξω και τον Αντρέι, να μην τα ακούμε μόνο εμείς. Αντρέιιι!
ΑΝΤΡΕΪ Τι φωνάζεις, μωρέ; Πάλι χάλασε το σαμοβάρι;
ΜΙΣΑ Γιατί, έχουμε σαμοβάρι;
ΑΝΤΡΕΪ Όχι, αλλά μου αρέσει να φαντάζομαι διάφορα.
ΓΙΟΥΡΙ Έχουμε ένα θεματάκι εδώ. Να, η μητέρα άρχισε πάλι την γκρίνια!
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Γκρίνια το λες αυτό; Δεν καταλαβαίνετε ότι σε λίγο δεν θα έχουμε να φάμε με τον αναθεματισμένο τον τσάρο και…
ΜΙΣΑ Υπομονή και σε μερικά χρόνια θα έχουμε σοσιαλισμό και όλα θα φτιάξουν.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Τι λες; Μας βγήκες και με κληρονομικό χάρισμα; Μήπως να άνοιγες και κανένα γραφείο να έρχονται οι απελπισμένοι να τους πουλάμε φούμαρα;
ΜΙΣΑ Μητέρα, μου κόβετε τα φτερά!
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Βασικά την όρεξη πρέπει να σου κόψω, που τρως σαν τον συγχωρεμένο τον πατέρα σου. Από το πολύ φαΐ τον χάσαμε και με άφησε εδώ πέρα χήρα να έχω αυτό το καπηλειό και να προσπαθώ μόνη μου να σας μεγαλώσω. Και να κινδυνεύει να μου μείνει στο ράφι η αδελφή σας, η μονάκριβή μου πλην μονόσπαλη Νατάλια.
ΓΙΟΥΡΙ Αυτό κάνουν οι μητέρες συνήθως, φροντίζουν τα παιδιά τους.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Με ειρωνεύεσαι, μπαρμπούνι της ξηράς;
ΓΙΟΥΡΙ Σας υπενθυμίζω τις υποχρεώσεις σας.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Είκοσι χρονών γομάρια και μια δουλειά δεν έχετε βρει. Πώς θα προικίσουμε τη Νατάλια; Τι θα της δώσουμε, δυο τραπεζομάντιλα και δυο αλλαξιές εσώρουχα, λες και πάει διήμερο στην Κριμαία;
ΑΝΤΡΕΪ Μα δεν υπάρχουν αξιοπρεπείς δουλειές. Τι να κάνουμε; Να οδηγούμε τα κάρα, να κάνουμε τους λούστρους, να πηγαίνουμε στα χωράφια για ένα καπίκι την ημέρα;
ΜΙΣΑ Εγώ θέλω να σπουδάσω business administration, να βάλω βόμβα στον καπιταλισμό.
ΓΙΟΥΡΙ Κι εγώ να κάνω PR στα καλύτερα ξενοδοχεία της Μόσχας.
ΑΝΤΡΕΪ Κι εγώ λέω να αρχίσω το modeling, έμαθα ότι ο σχεδιαστής Γκουτσικώφ ψάχνει για μοντέλα.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Αγαπητά μου παιδιά. Έχετε δίκιο. Συγχωρέστε με που σας αποπήρα. Για σας έχω άλλα όνειρα. Οι τρεις σας θα δημιουργήσετε μια υπέροχη ομάδα. Θα την ονομάσουμε «Οι τρεις στούρνοι» και θα γυρνάτε τη Μόσχα σέρνοντας τη βλακεία σας και την ανικανότητά σας. Μα είστε καθόλου καλά; Το καπηλειό κινδυνεύει να κλείσει, ο κόσμος πεινάει, ένα καρβέλι ψωμί έχει φτάσει στα ύψη. Μόνο βότκα μπορείτε να πιείτε, κι αυτή νοθευμένη. Και η Νατάλια παραμένει ακόμη ανύπαντρη. Έτσι που είναι, αν δεν της δώσουμε μια προίκα της προκοπής ποιος θα στραβωθεί να την πάρει;
ΜΙΣΑ Τι θα κάνουμε λοιπόν;
ΓΙΟΥΡΙ Ναι, μητερούλα, πες μας.
ΑΝΤΡΕΪ Να πηγαίναμε σε άλλη χώρα να αναζητήσουμε την τύχη μας. Στη Γαλλία θα έκανα θραύση εγώ.
ΠΕΤΡΟΦΣΚΑ Πρέπει να κάνουμε κάτι δραστικό. Εσύ, Μίσα, κάτι είπες πριν για σοσιαλισμό. Μήπως θα μπορούσες να μας πεις τι εννοείς;
ΜΙΣΑ Να, λέω ότι ο κόσμος δεν είναι δίκαιος. Δεν μπορεί ο τσάρος και οι οπαδοί του να περνούν ζάχαρη και εμείς να είμαστε δουλοπάροικοι κι εργάτες χωρίς δικαιώματα.
