Τα ποιήματα της συλλογής υφαίνουν έναν λυρικό διάλογο ανάμεσα στη φύση και την ανθρώπινη επιθυμία, ανάμεσα στη νεότητα και τον χρόνο που φεύγει, ανάμεσα στην ομορφιά και τη φθορά. Η γυναίκα αναδύεται ως μορφή έμπνευσης και πόθου, ενώ η αγάπη προβάλλει ως η μόνη δύναμη που αντιστέκεται στη διάψευση, στη μοναξιά και στις γκρίζες πολιτείες της εποχής μας.
Με γλώσσα αισθαντική και στοχαστική, η συλλογή ακροβατεί ανάμεσα στην ελπίδα και την απώλεια, αναζητώντας εκείνο το άφθαρτο στοιχείο που μπορεί ακόμη να λυτρώσει τον άνθρωπο: την ανάγκη για φως, για ομορφιά, για έρωτα.
*Στη συλλογή περιέχονται εικόνες χαρακτικών, τα οποία φιλοτέχνησε η εικαστικός Μαρία Λαγού για τις ανάγκες του βιβλίου.
