Από το Οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Στα πρώιμα έργα του, ο Κέντζι Μιγιαζάουα κοιτά προς τα έξω. Γαλαξίες. Αστρικά τρένα. Ομιλούντα ζώα. Παιδιά περιπατητές ανάμεσα σε κόσμους. Όλα συμβαίνουν σαν ήρεμο ποτάμι∙ ήρεμο, αλλά ικανό να μας παρασύρει. Στην κοίτη του κυλάει ένας ήσυχος τρόμος, που θα αναδυθεί στα ύστερα ποιήματα, της ασθενείας. Το σώμα μετατρέπεται σε μετεωρολογικό σύστημα: πνεύμονες άνεμοι, βήχας καταιγίδα, εξάντληση χειμώνας. Η φύση δεν παρηγορεί πια. Οι σοδειές θα μεγαλώσουν, οι εποχές θα διαδεχτούν η μία την άλλη. Όλα θα συνεχίσουν χωρίς τον ξαπλωμένο στην κλίνη, με όση γλώσσα-αναπνοή του έχει απομείνει. Σταματά συχνά, διαλέγει μόνο τις λέξεις που αξίζουν το οξυγόνο.
Πηγή της μετάφρασης: Kenji Miyazawa, Kenji Miyazawa Zenshu (Chiku-ma Bunko), Tokyo
