Δέομαι σ’ εσένα φωτεινή κι ανέκφραστη ουράνια κρήνη, Που λούζεις με μυστήριο λαμπερό το διάβα του ταξιδευτή, Δώσε εκείνο που ποθεί σαν διψασμένο ελάφι σε άνυδρη χώρα Ατάραχη γαλήνη στον αχειροποίητο κήπο του ουρανού Παυσίλυπη στάση στων ασάλευτων άστρων τις άηχες βολές, Απόδειξη της ακλόνητης τάξης και αρμονίας στον κόσμο Ουράνιε λύχνε, σύντροφε στην αγρυπνία του προσκυνητή, Αγγείο ελπίδας, νάμα απ’ της αγάπης το άγιο φως Που εν τη σκοτία φαίνει – άσε να μεταλάβω κι εγώ απ’ αυτό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Αντώνης Μακρυδημήτρης μάς έχει συνηθίσει με την ενασχόλησή του στη μεγάλη Ποίηση, με την αναδρομή του στις μεγάλες πηγές της έμπνευσης και τους μεγάλους σταθμούς στην ιστορία της Λογοτεχνίας. Έτσι, κάθε δική του δημιουργία είναι μια τιμητική αναφορά σε ό,τι έχει πλέον σφραγίσει τον πολιτισμό.
Ο τόμος Σπουδές στην ποίηση, που εκδόθηκε από τον ιστορικό Σύλλογο προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, περιλαμβάνει εφτά κεφάλαια και το καθένα περισσότερες της μιας ενότητες, με έκδηλη την αναφορά σε κάποιο πολύ σπουδαίο έργο. >>>
