Σηκώθηκε και την κοίταξε στα μάτια για πρώτη φορά. Η ματιά εκείνη υπήρξε και καταλυτική γι᾽ αυτό που έ­νοιωσε βαθιά στην ψυχή του. Η κοπέλα μπροστά του δεν τον μάγεψε απλώς. Ούτε τον κεραύνωσε. Τον συνεπήρε και τον έσυρε σ᾽ έναν καινούργιο κόσμο. «Μείνετε λίγο εδώ», κατάφερε να ψελλίσει. «Θα σας φέ­ρω εγώ τα λεφτά σας». Και με γρήγορο βηματισμό έ­τρεξε στον διευθυντή. Πέντε λεπτά αργότερα ήρθε κρατώντας τα χρήματά της. «Είναι σωστά, όπως τα πήρα, σας τα έφερα», είπε με κά­ποια μακρινή τρεμούλα στη φωνή του. Το κορίτσι μάλλον αντιλήφτηκε τη συγκίνησή του. Πή­ρε τα χρήματα. «Σας ευχαριστώ κύριε...». «Γιώργος», είπε εκείνος. «Και σας πώς σας φωνάζουν», ρώτησε. «Ιωάννα», του απάντησε τρυφερά.