«Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ» (Childe Harold’s Pilgrimage) είναι ένα εκτενές αφηγηματικό ποίημα του Τζωρτζ Γκόρντον Μπάυρον (Λόρδου Βύρωνα), γραμμένο σε τέσσερα άσματα (1812–1818).
Το έργο παρακολουθεί το ταξίδι του Τσάιλντ Χάρολντ, ενός νεαρού, μελαγχολικού και απογοητευμένου αριστοκράτη, που εγκαταλείπει την πατρίδα του και περιπλανιέται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Ιταλία κ.ά.), αναζητώντας νόημα και πνευματική λύτρωση. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο ήρωας στοχάζεται πάνω στη μοναξιά, τη φθορά, την ελευθερία, την ιστορία και τη ματαιότητα της ανθρώπινης ζωής.
Παρότι υπάρχει αφηγηματικό πλαίσιο, το ποίημα λειτουργεί κυρίως ως λυρικός στοχασμός και συχνά ταυτίζεται με τις προσωπικές εμπειρίες, τις πολιτικές απόψεις και τα συναισθήματα του ίδιου του Βύρωνα. Ο Τσάιλντ Χάρολντ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του «βυρωνικού ήρωα»: μελαγχολικός, επαναστατικός, αποξενωμένος από την κοινωνία.
Το έργο καθιέρωσε τον Βύρωνα ως κορυφαία μορφή του ρομαντισμού και επηρέασε βαθιά τη νεότερη ευρωπαϊκή λογοτεχνία, ενώ έχει ιδιαίτερη σημασία και για τον φιλελληνισμό του ποιητή.