Μετά, ακολούθησε ένα τετράδιο με χοντρό γαλάζιο εξώφυλλο, σαν ημερολόγιο του ταξιδιού. Άχαρο ξερό και κάπως επαναλαμβανόμενο.
Δεν προχώρησε.
Μέχρι πρόσφατα, πριν από ένα δύο χρόνια που μου εμφανίστηκε σαν φάντης μπαστούνι η διάθεση να μαζέψω κάτι σκέψεις και να θυμηθώ κάτι λίγα από τα ταξίδια. Ήταν πάντα δίπλα και το τηλέφωνο, διαθέσιμο με το δάχτυλο, αντί για στυλό.
