Στὸ βιβλίο τοῦτο (ποὺ εἶναι τὸ πρῶτο του καὶ τὸ κατ’ ἐξοχὴν εἰσαγωγικὸ στὸ συνολικό του ἔργο) μὲ τὸν μυσταγωγικό του λόγο μᾶς ὠθεῖ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν πνευματικὴ διάσταση τοῦ κόσμου· μᾶς καθοδηγεῖ νὰ διακρίνουμε τὶς πνευματικὲς ποιότητες ἢ δυνάμεις ποὺ εἶναι πίσω ἀπὸ τὶς μορφὲς καὶ τὰ φαινόμενα. Καὶ τότε ὁ κόσμος παύει νὰ εἶναι ἕνα θέατρο «τυχαίων» φαινομένων καὶ γίνεται ἕνα πεδίον πνευματικῶν δράσεων, διαδράσεων καὶ ἀλληλεπιδράσεων, ὅπου ἐμεῖς ~ ὡς ἄνθρωποι, ὡς ἔνσαρκα πνευματικὰ ὄντα ~ καλούμασθε νὰ ἀναλάβουμε πνευματικὴ δράση, συντασσόμενοι μ’ ἐκεῖνες τὶς δυνάμεις ποὺ συνιστοῦν τὴν ἐσωτέρα μας οὐσία, τὴν ὀντολογική μας ταυτότητα.
