«Πιο πολύ φοβάμαι να νιώθω μόνη σε έναν τόσο μεγάλο κόσμο» «Έλα. Κράτα το χέρι μου σφιχτά και πάμε να σου δείξω τα αστέρια!»
«Κι αν χαθούμε;» «Τότε θα ζήσουμε».
Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό. Η ιστορία της Κλειούς και της Ισμήνης υπενθυμίζει πόσο θεραπευτική μπορεί να γίνει η αποδοχή, όταν προσφέρει ασφάλεια, προστασία και αληθινό μοίρασμα. Αγγελίνα Στεργιοπούλου Ψυχολόγος -Παιδοψυχολόγος
Αγαπημένοι μου μικροί φίλοι,Σήμερα θα μας κρατήσει συντροφιά η Ισμήνη! Είναι ένα κοριτσάκι που όταν με το καλό τελειώσει το καλοκαίρι, θα πάει στην Τετάρτη Δημοτικού. Είναι ένα κοριτσάκι στο οποίο αρέσει να διαβάζει βιβλία, κάτι που έκανε την περασμένη χρονιά και μέσα στην τάξη! Ναι, καλά διαβάσατε! Η δασκάλα της την είχε πολλές φορές πιάσει να διαβάζει κρυφά και μέσα στην τάξη εξωσχολικά βιβλία, εν… >>>