Τις κυρίαρχες απόψεις για την οικογένεια και τη μοιχεία αμφισβητεί ο Πολ Λαφάργκ στα δύο δοκίμια της παρούσας συλλογής. Γραμμένα σε μια εποχή όταν η πατριαρχία θεωρούνταν η φυσική, αιώνια μορφή της οικογένειας και η μοιχεία μια αμαρτία της γυναίκας και ένα δικαίωμα του άνδρα, εντυπωσιάζουν με το ευρύ πνεύμα και τις γνώσεις τους. Στο πρώτο δοκίμιο, ο Λαφάργκ συζητά τη μητριαρχική οικογένεια από την οποία πέρασαν όλοι οι λαοί στην αυγή του πολιτισμού. Ανιχνεύει τον αντίκτυπό της σε αρχαίους μύθους, όπως η Ορέστεια του Αισχύλου, και επισκοπεί τις έρευνες μεγάλων ανθρωπολόγων σε πρωτόγονες φυλές στην Αμερική, την Ωκεανία και αλλού. Στο δεύτερο, απ’ αφορμή μία έρευνα της Φιγκαρό, φωτίζει τις πολύ διαφορετικές στάσεις για τη μοιχεία στο μακρινό παρελθόν και στη σύγχρονη εποχή. Με το γλαφυρό λόγο του ο Λαφάργκ αφυπνίζει στον αναγνώστη την αίσθηση της ιστορικότητας. Δίνοντάς το τεκμήριο με το ωφέλιμο, τον κάνει να αισθανθεί ότι ένα πλήθος θεσμοί και παραδόσεις που μας φαίνονται αυτονόητα, άλλαξαν δραστικά σε προηγούμενα στάδια και θα αλλάξουν με τη μετάβαση της ανθρωπότητας στον κομμουνισμό.