Ένα έργο που δεν ζητά απλώς να διαβαστεί, αλλά να κατοικήσει για λίγο μέσα μας, μεταφέροντας τον αναγνώστη σε εκείνον τον λεπτό χώρο όπου η φιλοσοφική σκέψη συναντά τη μνήμη του κόσμου και την περιπέτεια του ανθρώπου, με σκοπό να προκαλέσει τον αναγνώστη να σταθεί μπροστά στα μεγάλα, διαχρονικά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Με τόλμη, με ποιητικότητα και με μια σύλληψη που επιχειρεί να συνδέσει τον σύγχρονο άνθρωπο με τις βαθύτερες ρίζες της σκέψης.
Στην Αρκαδία, τόπο φωτός και αρχέγονης μνήμης, ο συγγραφέας τοποθετεί μια ιδιότυπη συνάντηση: Σωκράτης, που μετακινείται από την Αθήνα για χάρη της Διοτίμας, Αριστοτέλης, Αναξίμανδρος, Ηράκλειτος, Παρμενίδης, Δημόκριτος, Νίτσε, Καστοριάδης, Χάιντεγκερ, Άρεντ, Σπινόζα, Ντεκάρτ, Ντοστογιέφσκι, Σοπενχάουερ, Χιουμ, Μιλ, Φουκό, Βέμπερ, Χορκχάιμερ, Χαράρι, Χάξλεϋ, Άλτμαν – και, σχεδόν ειρωνικά, ο Καντ, ο οποίος συμμετέχει «από το Κένιγκσμπεργκ σε ένα ιδιότυπο conference call», μένοντας πιστός στη δική του γεωγραφική ακινησία.
Τρία βράδια και δύο ημέρες διαλόγων όπου η αυστηρότητα του λόγου συναντά το χιούμορ, η φιλοσοφική πειθαρχία συναντά την ανθρώπινη αμφιβολία, και ο έρωτας για την αναζήτηση γίνεται ξανά κινητήριος δύναμη. Τα θέματα απλώνονται από το Χάος και το Μηδέν ως την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα όρια του ανθρώπου· από τον Λόγο και την Εντελέχεια ως την Τέχνη, την Ποίηση, την Ηθική και τη Δημόσια Σφαίρα.
Και ύστερα - στο κεφάλαιο όπου ο λόγος πλησιάζει το σήμερα - κάτι αλλάζει. Οι φωνές που συζητούν για την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μοιάζουν πια μόνο ανθρώπινες. Μια ανεπαίσθητη μετατόπιση, ένας ψίθυρος ανάμεσα στα ψηφιακά ρεύματα, μια είσοδος του «άλλου» στο συμπόσιο, αφήνουν τον αναγνώστη με εκείνη τη σπάνια, δημιουργική ανησυχία: μήπως το επόμενο ερώτημα του ανθρώπου έχει ήδη αρχίσει να διατυπώνεται αλλού.
Το «Ένα άλλο Συμπόσιο» μια λογοτεχνική και φιλοσοφική πρόσκληση για όσους νοσταλγούν τον διάλογο ως πράξη αυτογνωσίας και αναζήτησης, με τη σκιά των μεγάλων ερωτημάτων, αλλά και με το φως μιας νέας, απροσδόκητης εποχής.
