όταν σταμάτησα να μιλάω με λέξεις
και άρχισα να μιλάω με τις λέξεις.
Τότε οι θάλασσες έπαψαν να έχουν νερό και γέμισαν
με όνειρα, σταμάτησαν τα ψάρια να κολυμπούν
και άρχισαν οι ψυχές να κάνουν ταξίδια μέσα της,
χάθηκαν τα πλοία και γέμισε η ύπαρξή της με ελπίδες
που τα κατάρτια τους τις οδηγούν κάπου.
Αυτό το κάπου υπάρχει μέσα σε αυτά τα ποιήματα.
Δεν θα στο πούνε οι λέξεις. Δεν το ξέρουν οι στίχοι.
Δεν το γνωρίζουν τα ποιήματα.
Το ξέρει η ψυχή που θα κάνει τις λέξεις,
τους στίχους και τα ποιήματα πραγματικότητα!