Το Δώθε απ' τον παράδεισο του Φ. Σκωτ Φιτζέραντ είναι ένα μυθιστόρημα που αποτυπώνει την απογοήτευση της Αμερικής μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιστορία ακολουθεί τον Έημορυ Μπλαίην, έναν νεαρό άνδρα με προνόμια, καθώς μεγαλώνει στις αρχές του 20ού αιώνα. Μεγαλωμένος από την εκκεντρική μητέρα του, ο Έημορυ είναι ένας εγωκεντρικός και φιλόδοξος νέος που ονειρεύεται φήμη και πλούτο. Ως φοιτητής απολαμβάνει τον ανέμελο τρόπο ζωής της πλούσιας ελίτ, διαπιστώνοντας την απογοήτευσή του από τον κόσμο γύρω του. Καθώς ο Έημορυ περνάει από τις διακυμάνσεις των ρομαντικών του σχέσεων και παλεύει με την ταυτότητά του, το μυθιστόρημα εξερευνά θέματα όπως ό έρωτας, η φιλοδοξία και η αναζήτηση της ευτυχίας. Οι σχέσεις του με διάφορες γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης του αγάπης, της Ρόζαλιντ και αργότερα της Έληνορ, διαμορφώνουν την αντίληψή του για τον έρωτα, με αποτέλεσμα να αμφισβητεί τις αξίες και τα ιδανικά που κάποτε είχε στην καρδιά του, οδηγώντας τον σε μια σημαντική μεταμόρφωση. Απογοητευμένος από την αναζήτηση του υλικού πλούτου και της κοινωνικής θέσης, αντιμετωπίζει τις σκληρές πραγματικότητες της ζωής, συμπεριλαμβανομένων των δικών του αποτυχιών. Το Δώθε απ' τον παράδεισο ζωγραφίζει ένα πορτρέτο μιας γενιάς που παλεύει με την απώλεια της αθωότητας και την αναζήτηση νοήματος σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο.