« Ὁ συγγραφέας προικίζει τὸν ἥρωά του μὲ μιὰ τρέλα ποὺ εἶναι δύσκολο νὰ τὴν ξεχάσει κανείς. Ἐπαγγελματίας δολοφόνος, ταυτόχρονα αἱμοδιψὴς καὶ συναισθηματικός, ἄγριος καὶ εὔθραυστος, πανοῦργος καὶ πολὺ εὐάλωτος. Στὸ τέλος τῆς περιπέτειάς του, θὰ πέσει σὲ μιὰ ἀκραία, ἀμφίσημη μοναξιά. Αὐτὲς εἶναι οἱ πιὸ ὄμορφες σελίδες ποὺ ἔχει γράψει ὁ Ζὰν -Πατρὶκ Μανσέτ ».

–ALEXANDRE LOUS, Le Magazine littéraire

ΕΝΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΊΑΣ ΔΟΛΟΦΌΝΟΣ ποὺ δουλεύει γιὰ μία « Ὀργάνωση » –μᾶς θυμίζει ἀναπόφευκτα τὴ CIA– ἀποφασίζει νὰ ἀποσυρθεῖ, ἀρνούμενος μιὰ τελευταία ἀποστολή, καὶ ἐπιστρέφει στὸν γενέθλιο τόπο του γιὰ νὰ ξανασυναντήσει τὸν πρῶτο του ἔρωτα, ποὺ τώρα εἶναι μιὰ ὄμορφη καὶ καθωσπρέπει ἀστή, σὲ μιὰ προσπάθεια νὰ σβήσει τὶς ταπεινώσεις ποὺ εἶχε ὑποστεῖ στὰ παιδικά του χρόνια καὶ στὴν ἐφηβεία του.

Ἐκκινώντας ἀπὸ αὐτὸ τὸ διπλὸ σχὴμα –τὴν ἀπόσυρση καὶ τὴν ἐπιστροφή–, τὸ τόσο σκόπιμα κλασικὸ ἀλλὰ καὶ συνετὰ πλεγμένο, ἐκτυλίσσεται μιὰ αἱματηρὴ καταδίωξη, στὴν ὁποία συνωστίζονται ἀστυνόμοι, δολοφόνοι, μυστικὲς ὑπηρεσίες, τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις… καὶ τουλάχιστον δεκαοκτὼ πτώματα.

Στὴν Πρηνὴ θέση τοῦ σκοπευτῆ, τὸ τελευταῖο μυθιστόρημα, ψυχρὸ καὶ συναρπαστικό, τοῦ Μανσέτ, τὸ δρομολόγιο αὐτοῦ τοῦ ἐπικίνδυνου ἐπαγγελματία, μὲ ὁλόκληρη τὴν πανοπλία του (τὶς ἐξαιρετικὲς ἱκανότητές του, τὰ ἀσύγκριτα ἀντανακλαστικά του, τὴ διαφορετικὴ ματιά του), περιγράφεται μὲ τρόπο ρεαλιστικὸ καὶ ταυτοχρόνως ὀνειρώδη, δυνάμει μιᾶς μανιακῆς ἀκρίβειας ποὺ ἀποκλείει ὁποιονδήποτε ψυχολογισμό.

« Ὁ βασιλιὰς τοῦ γαλλικοῦ μυθιστορήματος νουάρ. Γράφει μὲ μιὰ ὀμορφιὰ σκοτεινὴ καὶ τραγική, ποὺ δὲν ἀπωθεῖ, ἀντιθέτως μᾶς κυριεύει. Ἐξαιρετικός». – The Times

«Γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω τὴ βαλλιστικὴ ὁρολογία, διαθέτει τεράστια δύναμη πυρός». – JAMES ELLROY

«Μεταμορφώνει ἕνα πὰλπ μυθιστόρημα σὲ ἔργο τέχνης». – EMMA HAGESTADT, The Independent