Είνε σπάνιο το φαινόμενο να παρουσιάζωνται διδακτορικές διατριβές με θέμα το ισλαμικό δίκαιο και να έχουν να προσθέσουν κάτι καινούργιο στα πάμπολλα που έχουν γραφή μέχρι τώρα. Εδώ και μια χιλιετία έχομε συνειθίσει να επαναλαμβάνωμε ακρίτως, όσα είπαν ή έγραψαν οι προγενέστεροι, τους οποίους αντιμετωπίζομε με δέος, λες και είνε κάτι το ιερό. Στην διαμάχη μεταξύ της μιμήσεως και του λόγου, τελικώς η αντιγραφή (νακλ) δείχνει να έχη επικρατήσει, κερδίζοντας το παιγνίδι και δημιουργώντας ένα απογοητευτικό τοπίον. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
