Οι Μπούντενμπροκ είναι το πρώτο έργο του Τόμας Μαν, όπου αφηγείται τη σταδιακή παρακμή μιας οικογένειας εμπόρων, και απεικονίζει τον κοινωνικό ρόλο και την αυτοαντίληψη της ανώτερης αστικής τάξης, υπογράφοντας τελικά ένα εμβληματικό μυθιστόρημα στην ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.
Περιγραφή
Πλούσια, σεβαστή και βαθιά ριζωµένη στην παράδοση, η οικογένεια Μπούντενµπροκ ενσαρκώνει τις αξίες της γερµανικής αστικής τάξης του 19ου αιώνα. Καθώς όµως η σύγχρονη εποχή και οι αλλαγές σαρώνουν την Ευρώπη, ο κάποτε σταθερός κόσµος τους αρχίζει να καταρρέει, µαζί µε τις αρχές πάνω στις οποίες έχτισαν την επιτυχία τους. Καλύπτοντας τέσσερις γενιές, αυτό το ηµι-αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµα καταγράφει τη µετάβαση από την ευγενή γερµανική σταθερότητα σε µια πολύ σύγχρονη αβεβαιότητα. Η πρόζα του Μαν αποτυπώνει µε αξιοσηµείωτη ακρίβεια τόσο τους ρυθµούς της αστικής ζωής όσο και τον εσωτερικό κόσµο των ηρώων του, αποκαλύπτοντας πώς οι προσωπικές αδυναµίες αντανακλούν τη φθορά ενός ολόκληρου τρόπου ζωής. Ταυτόχρονα οικογενειακό έπος, κοινωνικό µυθιστόρηµα και στοχασµός πάνω στη νεωτερικότητα, Οι Μπούντενμπροκ καθιέρωσαν τον Τόµας Μαν ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του εικοστού αιώνα και συνέβαλαν στη βράβευσή του µε το Νόµπελ Λογοτεχνίας.
ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ Ίσως το πρώτο µεγάλο µυθιστόρηµα του 20ού αιώνα. New York Times
Οι Μπούντενμπροκ είναι µια πράξη σεβασµού προς τη ζωή που, αφού υπάρχει, είναι καλή και δίκαιη. Rainer Maria Rilke
Οι απατηλές µορφές της αντίληψης του χώρου, του χρόνου και άρα της Ιστορίας, η έγνοια να υπάρξει ιστορική συνέχεια στο πρόσωπο απογόνων, ο φόβος της ιστορικής διάλυσης, της τελικής αποσύνθεσης, απ’ όλα αυτά ελευθερώθηκε το πνεύµα του και δεν τον εµπόδιζαν πια να κατανοήσει το Αέναο. Αρχή δεν υπήρχε – ούτε τέλος. Υπήρχαν µόνο ένα άπειρο παρόν κι εκείνη η δύναµη µέσα του, που αγαπούσε τη ζωή µε τούτη την τόσο οδυνηρή, γλυκιά, πιεστική και νοσταλγική αγάπη, και που το πρόσωπό του ήταν µόνο µια αποτυχηµένη έκφρασή της – κι αυτή η δύναµη θα έβρισκε πάντα δυνατότητες πρόσβασης στο παρόν. Απόσπασμα από το βιβλίο
Η πρόζα του Μαν είναι πραγματικά αξιοζήλευτη, η γραφή, όμως, του Μαν είναι ιδιαίτερα πυκνή και απαιτεί συγκέντρωση. Η περιγραφική του ικανότητα είναι επίσης αξιοζήλευτη και μας μεταφέρει κατευθείαν μέσα στο πνεύμα εκείνης της εποχής. Το αποτέλεσμα, πάντως, θα αποζημιώσει τον αναγνώστη καθώς δύσκολα θα βρει άλλο έργο που να αποτυπώνει τόσο παραστατικά τις αλλαγές του παλαιού κόσμου, την παρακμή της αριστοκρατίας και των μεγάλων αστικών τάξεων. >>>
Η νουβέλα γράφτηκε το 1903 από τον Μαν και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πρώιμα έργα του λειτουργώντας ως ένα είδος θεωρητικής και αισθητικής δήλωσης για τον ρόλο του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία. Παρότι σχετικά σύντομη, η νουβέλα καταλαμβάνει κομβική θέση μέσα στο σύνολο του έργου του συγγραφέα, επειδή συμπυκνώνει ζητήματα που τον απασχόλησαν σε όλη τη συγγραφική του πορεία: τη σύγκρουση μεταξύ τέχνης και ζωής, την ένταση ανάμεσα στον αστικό κόσμο και τον καλλιτεχνικό ιδεαλισμό, την ψυχολογία της αποξένωσης και τη διττή ταυτότητα του δημιουργού. >>>