Ο Έρωτας και ο Νόστος αποτελούν την ποιητική εκδοχή του ζωγραφικού έργου του Κυριάκου Κατζουράκη Έρως και Ψυχή που κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου, ή είναι μια άσκηση πάνω στο έργο του. Τα ποιήματα μεταφέρουν επίσης τους συμβολισμούς από τον πίνακα του Jacques-Louis David Έρως και Ψυχή, προσωποποιούν την Ψυχή ως την
πνευματικότητα του ανθρώπου ή της Πόλης. Καταγράφουν τη στιγμή που η Ψυχή μετά τη νύχτα με τον Έρωτα αφήνεται στην αισθησιακή αμφισημία της. Καταγράφουν τον πλήρη αφοπλισμό του Έρωτα απέναντι στην κυριαρχία του Νόστου. Καταγράφουν την αντικατάσταση της Ψυχής από τον Νόστο.
Η άσκηση μοιάζει μάταιη κάθε φορά που ο έρωτας προσπαθεί να θυμηθεί ή, αντίθετα, η μνήμη καλεί τον έρωτα, σαν την επίκληση του Καβάφη: «επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις…». Η άσκηση αυτή είναι μια δέηση.
Κάθε φορά που ο Έρως και ο Νόστος πλησιάζουν πολύ κοντά, τους χωρίζει πάντα ένα αόρατο πέπλο, και οι δύο πλευρές διαπιστώνουν ότι βρίσκονται μπροστά στο απροσπέλαστο. Δεν βλέπονται. Αφουγκράζονται. Συνθλίβονται. Ξεχωριστά αλλά ταυτόχρονα. Παρουσιάζονται αντικριστά σαν μέσα από καθρέφτες, ή σαν να βρίσκονται μέσα και έξω από μια πόρτα που τους χωρίζει και παρά τον πόθο τους ν’ αγκαλιαστούν η πόρτα δεν ανοίγει. Κι ενώ δεν συναντιούνται ποτέ, μερικές φορές, σπάνιες, απρόβλεπτες, συντρίβονται μαζί:
Νοστέρωτας.
Ούτε οι θύμησες είναι σίγουρες ‒ ταλαντεύονται μεταξύ Αλήθειας και Ονείρου. Ούτε οι έρωτες είναι πραγματικοί ‒ παλινδρομούν μεταξύ Πάθους και Φαντασίας. Απ’ όλη αυτή τη θύελλα επιβιώνουν οι λέξεις, ο λόγος. Φτάνει ως την αθέατη πλευρά του ακατόρθωτου· χτίζει μνήμες χωρίς συμβάντα· επινοεί την εμπειρία· επινοεί μια επαναλαμβανόμενη πρώτη φορά· υπόσχεται· αναιρεί. Διεκδικεί να είναι μια έκφραση που προσπαθεί ή, στις ευτυχέστερες στιγμές, καταφέρνει και «θριαμβευτικά ακυρώνει το χρόνο».