Κι έρχεται κάποτε η στιγμή που από το καλοστημένο οικοδόμημα ενός κόσμου, του κόσμου μας, από τα θεμέλια μιας ολόκληρης βιοσοφίας, της βιοσοφίας μας, τουτέστιν από όλα τα επιβαλλόμενα ως δέοντα και άρα κοινώς αποδεκτά αρχίζει να ακούγεται υπόκωφα ένας τριγμός. Μια ανεπαίσθητη βουή, κάτι σαν σεισμός που σκέφτεται να ξεκινήσει και που ίσως μόνο τα σκυλιά έγκαιρα τον ακούν. Μπορεί και κάποιοι που αντιλαμβάνονται το επερχόμενο σαν απειλή και σπεύδουν να ενημερώσουν τον εαυτό τους πρώτα και ύστερα τους άλλους για εκείνο που επίκειται, έχοντας πλήρη συναίσθηση της κρισιμότητας της κατάστασης. >>>
