Η ποίηση, στην πιο ειλικρινή της μορφή, δεν είναι τίποτε άλλο από μια απόπειρα τιθάσευσης του χάους που προκαλεί το πέρασμα του χρόνου. Στη νέα της συλλογή με τίτλο «Ο χρόνος σε τίτλους», η Μαρία Κούρση επιχειρεί ακριβώς αυτό: να βάλει επικεφαλίδες στο άυλο, να ορίσει το ρευστό και να σκηνοθετήσει την ίδια τη φθορά και την αναγέννηση πάνω στο «σανίδι» της γραφής. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται απλώς, αλλά παρακολουθείται ως μια θεατρική πράξη, όπου ο αναγνώστης καλείται να γίνει θεατής σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις «κυκλοφορούν συνεχώς» και οι έννοιες αποκτούν σώμα. >>>
