Σε μια παραθαλάσσια επαρχιακή πόλη, μια ηλικιωμένη που παλεύει με τη μοναξιά, ένας νεαρός άντρας που εργάζεται ως κλόουν σε τσίρκο, και μια κοπέλα που ακούει κελαηδίσματα καναρινιών χωρίς να τα ακούει κανένας άλλος, άγνωστοι μέχρι πρότινος μεταξύ τους, συναντιούνται απροσδόκητα. Ένα σακουλάκι σπόρια, μία κίτρινη πέτρα, ένα ζευγάρι αντρικές παντόφλες, ένα ασυνήθιστα μεγάλο δάχτυλο ποδιού, μια χούφτα σταφίδες, το μεγάλο ρολόι, ένα κόκκινο κλουβί και μια μαργαρίτα συνθέτουν για τον καθένα έναν μικρόκοσμο, που στην πορεία συνενώνεται με τους μικρόκοσμους των άλλων δύο, και δημιουργείται ένα κοινό σύμπαν για όλους.
Το βιβλίο «Στα νύχια άμμος» της Μυρτώς Σταυροπούλου με κέρδισε με τη γραφή της και ο τρόπος που χειρίζεται τους ήρωές της: άνθρωποι που δεν γνωρίζονται, δεν έχουν κανέναν προφανή λόγο να ακουμπήσουν ο ένας τον άλλον, κι όμως, μέσα από τις σελίδες της συναντιούνται. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος. Το πιο ενδιαφέρον, μάλιστα, είναι πως δεν τους ενώνει ένα θεαματικό γεγονός, αλλά μια σειρά από μικροαντικείμενα που μοιάζουν ασήμαντα μέχρι να δεις το ειδικό βάρος που κουβαλούν. >>>
