Η Αγέραστος Ρόζα της Γεωργίας Καλαφάτη είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν τα διαβάζεις απλώς· τα διαβαίνεις. Είναι μια συναισθηματική διαδρομή, όπου η ποιήτρια φωτίζει τις αντιφάσεις του ανθρώπινου ψυχισμού: τον τρόπο που ο χρόνος μας μεταμορφώνει, αλλά και τον τρόπο που επιμένουμε να στεκόμαστε απέναντί του. Μια αφήγηση που δεν περιορίζεται στην προσωπική εσωτερική πάλη, αλλά ανοίγει τον ορίζοντα σε μεγάλα ερωτήματα: Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος; Τι σημαίνει να αλλάζεις; Πού βρίσκουμε νόημα όταν όλα γύρω μας ρέουν ή φυλλορροούν; >>>
Οι παλιοί θρησκευτικοί μύθοι ή, ας πούμε καλύτερα, οι επίσημοι εκκλησιαστικοί βίοι, μιλούσαν για κάποιους «περιέργους» ανθρώπους, οι οποίοι μέσα στην καταχνιά του καιρού τους, πορεύονταν με δείκτη μια κάποια προσωπική επαφή με το Θείο. Μια επαφή που βρισκόταν μέσα στην ίδια τη ζωή και την εγκόσμια πορεία του ανθρώπου. Είναι εξάλλου γνωστό ότι, προτού μολυνθεί με ηθικισμό οποιαδήποτε μορφή θέασης του ... >>>
