H νουβέλα Σφιχταγκαλιάσματα και Φτερουγίσματα – Ο χορός της ζωής, αποτελούμενη από επτά αυτοτελή αποσπάσματα, αφηγείται στιγμιότυπα και γεγονότα που συνθέτουν τη ζωή της Δήμητρας, της κεντρικής ηρωίδας, αναδεικνύοντας τη γυναίκεια συνθήκη σε μια πατριαρχική κοινωνία. Μέσα από τις διαπροσωπικές και ενδοοικογενειακές σχέσεις, τις ενδοπροσωπικές καταδύσεις και τις εσωτερικές συγκρούσεις της Δήμητρας και των άλλων χαρακτήρων, σκιαγραφείται το ψυχολογικό προφίλ τους και ανιχνεύονται οι υπαρξιακές αναζητήσεις και αγωνίες τους, οι οποίες αφορούν ερωτικές προσδοκίες και ματαιώσεις, κρίσεις και βίωση τραυμάτων απώλειας και θανάτου. Αναδύεται η ενδοοικογενειακή δυναμική και αποτυπώνεται το ψυχοκοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο, τα οποία επιδρούν καθοριστικά στη διαμόρφωση και την πορεία των χαρακτήρων, κατά τη διάρκεια των οποίων ο ψυχισμός τους ασφυκτιά, παραιτείται ή αντιστέκεται μέσω της φυγής. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ατμόσφαιρα της ελληνικής επαρχίας από τα μέσα του περασμένου αιώνα μέχρι τις μέρες μας, καθώς και η βίωση ετερότητας και μοναξιάς του μετανάστη στη Γερμανία των «γκασταρμπάιτερ». Η νουβέλα με τον μεγεθυντικό φακό της αφήγησης και του εσωτερικού μονολόγου εξορύσσει καταχωνιασμένα βήματα του «χορού της ζωής» των ηρώων και της αναζήτησης απαντοχής, νοήματος και αυτοπραγμάτωσης.
Στο προηγούμενο βιβλίο της «Ο τόπος μέσα μας» η Δέσποινα Χουλιούμη καταπιάνεται με το τραύμα της μετανάστευσης και της απομάκρυνσης από την πατρογονική εστία ενώ τα βιώματα της ξενιτιάς διαχέουν ολόκληρο το έργο της. Και στο καινούριο της βιβλίο την απασχολεί πάλι η ξενιτιά, η εγκατάλειψη του σπιτιού και της οικογένειας. Ο Λεωνίδας ,μετανάστης στο Μόναχο κουβαλάει στην ψυχή του και στο μυαλό , το χωριό του, το χαμό του μικρού αδελφού και την όμορφη Μαριώ την γειτονοπούλα που με τις φαντασιώσεις του την έπαιρνε αγκαλιά και την κοίμιζε στο κρύο κρεβάτι του. >>>
H Δέσποινα Καϊτατζή Χουλιούμη στο βιβλίο της «Σφιχταγκαλιάσματα και Φτερουγίσματα – Ο χορός της ζωής» (εκδόσεις ΑΩ, 2025), στρέφεται στην παράδοση και στη μνήμη. Κάνοντας χρήση προσωπείων αφηγείται τη ζωή στην επαρχία από τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Η ανάπλαση του χρόνου επιτυγχάνεται μέσω επτά αυτοτελών ιστοριών. Αποτελούν μέρη της ζωής της Δήμητρας, της κεντρικής ηρωίδας. Οι πρωταγωνιστές των υπόλοιπων διηγημάτων συνδέονται με την κεντρική ηρωίδα έτσι ώστε οι ιστορίες στο σύνολό τους να απαρτίζουν μια σπονδυλωτή μυθοπλασία· νουβέλα τη χαρακτηρίζει η συγγραφέας. >>>
H Νουβέλα «Σφιχταγκαλιάσματα και Φτερουγίσματα – Ο χορός της ζωής», αποτελείται από επτά αυτοτελή αποσπάσματα.
Ιστορίες δυσβάστακτες. Πονεμένες. Για τσακισμένες ζωές ή ανελέητες πράξεις. Η συγγραφέας δίνει τον λόγο στις γυναίκες, που φαίνονται τσακισμένες, αλλά έχουν ψυχική δύναμη και αγωνιστικότητα. Δίνει φωνή στη σιωπηλή ζωή των γυναικών, πλέκει την αγωνία με το παράπονο, με τον θυμό και τη λαχτάρα. >>>
Ιστορίες δυσβάστακτες .Πονεμένες. Για τσακισμένες ζωές ή ανελέητες πράξεις.
Η συγγραφέας δίνει τον λόγο στις γυναίκες, που φαίνονται τσακισμένες, αλλά έχουν ψυχική δύναμη και αγωνιστικότητα. Δίνει φωνή στη σιωπηλή ζωή των γυναικών, πλέκει την αγωνία με το παράπονο, με τον θυμό και τη λαχτάρα. >>>
H Νουβέλα «Σφιχταγκαλιάσματα και Φτερουγίσματα – Ο χορός της ζωής», αποτελείται από επτά αυτοτελή αποσπάσματα.Ιστορίες δυσβάστακτες. Πονεμένες. Για τσακισμένες ζωές ή ανελέητες πράξεις. Η συγγραφέας δίνει τον λόγο στις γυναίκες, που φαίνονται τσακισμένες, αλλά έχουν ψυχική δύναμη και αγωνιστικότητα. Δίνει φωνή στη σιωπηλή ζωή των γυναικών, πλέκει την αγωνία με το παράπονο, με τον θυμό και τη λαχτάρα. >>>
