Όταν διάβασα το «Μια θέση για μένα και για σένα», στάθηκα σε μια φράση της Φένιας που δεν είναι λογοτεχνία, είναι πραγματικότητα: «Μόλις έφτασα, δεν ήξερα τι να κάνω». Εκεί δεν έχεις χώρο για ωραιοποίηση. Ή καταλαβαίνεις ή δεν καταλαβαίνεις. Κάθε φορά που ακούω τη λέξη «υιοθεσία», το μυαλό μου δεν πάει σε έννοιες και “ωραία μηνύματα”. Πάει σε ένα παιδί που μπαίνει σε ένα σπίτι και δεν ξέρει πού να σταθεί. >>>
