Ο Κωστής Παλαμάς σε μια κριτική αλλά και πολύ φιλική επιστολή στον ποιητή, έγραφε: «Τέτοιος είναι ο δρόμος και τα τριγυρίσματα σου. Δε σε ταράζουν τ’ ακάθαρτα του δρόμου, γιατί λυτρώνεσαι στην κορφή της ροδακινιάς. Αλλά κακοσυνηθισμένος από την κορφή ξαναγυρίζεις στη λάσπη. Με τα γραμμένα σου μου φαίνεται πως δυο κλίκες ζεσταίνεις, εκείνους που θέλουν να σ’ αφορίσουν, κι εκείνους που θα ζητάνε να σε φιλήσουν. Είναι και μια τρίτη, που τα αισθάνεται και τα δύο διαβάζοντάς σε, όσο κι αν τέτοιο αίσθημα μπερδεύει».
Αυτό το «μπέρδεμα» θα προσπαθήσουμε να ξεδιαλύνουμε, χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιο ότι θα το κατορθώσουμε, για να μπορέσουμε να αναδείξουμε τη σημασία που μπορεί να έχει στην εποχή μας το έργο του Βάρναλη, αλλά και ο ίδιος ο ποιητής ως άνθρωπος που, επειδή, ακριβώς, αγάπησε με πάθος τη ζωή, δεν σταμάτησε να μάχεται για το δίκιο.
Σ.σ.: Η παρούσα έκδοση αποτελείται από τις Εισηγήσεις στο 50ό Συνέδριο της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, το οποίο διοργανώθηκε τον Νοέμβριο του 2024, στο Ηράκλειο Κρήτης, από τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Ηρακλείου.
