Παιδικές βανίλιες που γεννούν θύμησες, θύμησες της παιδικής ζωής που δημιουργούν συνειρμούς για το σήμερα και το αύριο του ποιητικού υποκειμένου, μα θεωρώ και όλων εμάς, των αναγνωστών της.
Ποιήματα σε ελεύθερο στίχο, κάποια ολιγόστιχα, κάποια πιο εκτενή μαρτυρούν την περισσή ευαισθησία της ποιήτριας καθώς η μνήμη αναμοχλεύει το παρελθόν και συλλογάται ελεύθερα το μέλλον.
Κι οι σκέψεις αυτές, οι συλλογισμοί γεννούν εικόνες και οι εικόνες συναισθήματα. Αντιφατικά συναισθήματα, γλυκόπικρα, συναισθήματα του μέσου ανθρώπου, του κοινού θνητού, του ανθρώπου κτήμα ες αεί… >>>
