Έτσι, η προσφυγική εμπειρία συνδέεται οργανικά με τη γυναικεία εμπειρία. Η Γιασεμή είναι πρόσφυγας, αλλά είναι ταυτόχρονα γυναίκα και μητέρα. Οι διαφορετικές αυτές ταυτότητες πολλαπλασιάζουν την ευαλωτότητά της, καθώς η κοινωνική της θέση είναι ήδη επισφαλής εξαιτίας του ξεριζωμού. Η μητρότητα, όμως, την καθιστά ταυτόχρονα ευάλωτη και ισχυρή. Αυτό το αντιθετικό δίπολο βρίσκεται στον πυρήνα της ηρωίδας. Η Γιασεμή δεν παρουσιάζεται από τη Νικολίνα Λέκκα απλώς ως θύμα των περιστάσεων. Είναι μια γυναίκα που υφίσταται την Ιστορία, αλλά ταυτόχρονα αντιστέκεται στις συνέπειές της. >>>