Το Θέατρο Σκιών και ειδικότερα το είδος του θεάτρου που ονομάζουμε «Καραγκιόζης» είναι οργανικά συνυφασμένο με τον ψυχισμό του νεοέλληνα. Ο «Καραγκιόζης» δεν είναι εύκολο είδος θεάτρου. Έχει τους δικούς του κανόνες, τους δικούς του χρόνους και τρόπους. Έχει παράδοση, παρόν αλλά και πολύ ενδιαφέρον μέλλον. Εκφράζει το συλλογικό νεοελληνικό θυμικό, αλλά είναι και αυστηρός κριτής του, μέσα από την υπονομευτική λειτουργία του γέλιου και την ανατρεπτικότητα που υποφώσκει στα σπλάγχνα των παραστάσεων και εκφράζεται με τις τυπολογίες των χαρακτήρων και την ανεξάντλητη θεματολογία. >>>
Στα 40 χρόνια, 1900-1940, που αποτελούν αντικείμενο έρευνας στην εν λόγω μελέτη, αποσαφηνίζεται ο ρόλος του Θεάτρου Σκιών στη πόλη, η οποία, ως εθνοτικό μωσαϊκό, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες οικονομικής, κοινωνικοπολιτικής διάρθρωσης και πολιτισμικής έκφρασης, έτσι όπως παρουσιάζεται από την πλούσια βιβλιογραφία που χρησιμοποιείται για την ιστορία της πόλης όσο και για τον Καραγκιόζη.
>>>
