Στον τίτλο του βιβλίου, η λέξη «ξένες», έτσι όπως ακούγεται, όχι μόνο ως ουσιαστικοποιημένο επίθετο, αλλά και ως «ταμπέλα», λειτουργεί διαχωριστικά. Στο εναρκτήριο διήγημα μαθαίνουμε πως αποτελεί και ένα παιδικό τραύμα της συγγραφέως. Σε μια συγκινητική κατάθεση ψυχής, η Όλγα μάς εξιστορεί την καταγωγή της, παρουσιάζοντας αρχικά τις δικές της ξένες στο πρώτο μέρος, τη μάματσκα, τη θεία και τη γιαγιά της, μέσα από την πραγματική διαδρομή τους και το οδοιπορικό τους. Δίπλα στις ζωές τους περνούν και τα ιστορικά γεγονότα που επέβαλαν τις μεταναστεύσεις τους.
>>>
