Ανάμεσα στον θεωρητικό στοχασμό και την πολιτική πράξη, ο Κώστας Φιλίνης διένυσε τη μακρά ζωή του διατηρώντας πάντα την ίδια πίστη στη δυνατότητα αλλαγής του κόσμου ως αποτέλεσμα συντονισμένης δράσης και στρατηγικής. Σε αυτή την κατεύθυνση συνέκλιναν όλες του οι ενέργειες, εκεί συνταιριάστηκε η θεωρία με την πρακτική ή αλλιώς η πολιτική του στράτευση. Κομμουνιστής κατ’ επιλογήν, προερχόμενος από ένα ιδιαίτερα εύπορο και μορφωμένο περιβάλλον, εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα ως μάχιμο στέλεχός του, ζώντας τις περιπέτειές του στον 20ό αιώνα. Η σκέψη του δεν παρέμεινε στατική, άλλαξε μέσα στο διάβα των καιρών, αποτέλεσμα της ικανότητάς του να αφουγκράζεται το νέο και να το ενστερνίζεται. Υποστήριξε με πάθος το εγχείρημα της ανανεωτικής Αριστεράς, διαφοροποιήθηκε νωρίς από το σοβιετικό μοντέλο ασκώντας, όποτε χρειάστηκε, την κριτική του. Ευρωπαίος όσο λίγοι διανοητές και πολιτικοί της ελληνικής Αριστεράς, συνομίλησε με συνέπεια με το ευρωπαϊκό αντίστοιχο, αναζήτησε τις πολιτικές συμμαχίες και τις στρατηγικές που θα επανακαθόριζαν την έννοια της γηραιάς ηπείρου. Υποστήριξε τα κοινωνικά κινήματα επιχειρώντας να κατανοήσει τη δυναμική τους, να τα εντάξει στο δικό του πολιτικό σύμπαν σεβόμενος την αυτονομία τους.