Εγκώμιο στη θνητότητα και στην αξιοπρεπή αναχώρηση, ως εγκώμιο στη ζωή και στην ομορφιά της ζωής. Ποιήματα-εγκώμια του σώματος και της επιθυμίας. Του σώματος που, ξενοδοχώντας τη ζωή και υφιστάμενο τον πόνο που του προξενεί η ζωή, αποκτά αξιοσέβαστη ανταλλακτική υπεραξία στο πορθμείο του Αχέροντα. Ποιήματα-προτάσεις για την αναχώρηση από τη ζωή χωρίς μελοδραματικές κορυφώσεις, χωρίς σπαρακτικές ικεσίες, χωρίς νεκρολογίες και πένθη, αφού «κανένα εγκώμιο νεκρούς δεν ανασταίνει». >>>