Το Χρονικό των φτωχών εραστών είναι το μυθιστόρημα που επέβαλε τον Πρατολίνι ως έναν απ' τους πιο ζωντανούς και πλούσιους σε ανθρωπιά αφηγητές του καιρού μας. Φιορεντίνος στην καταγωγή, στην παιδεία, στην κουλτούρα του, δεμένος με την πόλη του με όλη του τη στοργή, ο Πρατολίνι σύνθεσε με το Χρονικό μιαν ανεπανάληπτη τοιχογραφία της Φλωρεντίας των πρώτων χρόνων του φασισμού, ξαναζώντας την με τη δροσιά των χρωμάτων και των συναισθημάτων πού 'χαν χαράξει την καρδιά και τη φαντασία του σαν εφήβου. Κέντρο και «πολλαπλή σκηνή» της αφήγησης είναι ένας δρόμος της Φλωρεντίας ανάμεσα στο Παλάτσο Βέκιο και τη Σάντα Κρότσε: η βία ντελ Κόρνο, όπου έχει οχυρωθεί και ζει, μ' όλες του τις ιδιωτικές και κοινές ιστορίες, ένας πυρήνας λαϊκών ανθρώπων: οικογένειες με ρίζες αιώνων πίσω τους, σαρωμένες απ' τον άνεμο των καιρών που αλλάζουν. Άντρες και γυναίκες που οι ζωές τους μπλέκονται, αλληλοφωτίζονται, πότε ανοιχτές στην ελπίδα και στον έρωτα, πότε λυγισμένες απ' τον πόνο και το θάνατο: το καλό και το κακό της ύπαρξης, απαθανατισμένα με τη συγκίνηση του «ιστορητή χρονικών». Μεταφρασμένο σε είκοσι χώρες, το Χρονικό των φτωχών εραστών στάθηκε μια απ' τις μεγαλύτερες εκδοτικές επιτυχίες της μεταπολεμικής περιόδου.