Ἡ Φυγή πρός τά ἐµπρός εἶναι ἕνα ἀντιπολεµικό µυθιστόρηµα πού ἀφορᾶ τήν ἀγριότητα τοῦ Α΄ Παγκοσµίου πολέµου, στήν πρώτη γραµµή, στά ὀχυρά τῆς Μακεδονίας. ∆έν πρόκειται γιά ρεπορτάζ τῶν γεγονότων ἤ ἀφήγηση τῶν δυστυχιῶν τοῦ πολέµου, ἀλλά γιά ἕνα γκροτέσκο ἀφήγηµα ὅπου τό βάρος συχνά µετατοπίζεται ἀπό τό µήνυµα στή γραφή: µέσα ἀπό ἐπιδέξιους χειρισµούς εἰρωνικῶν καί σατιρικῶν τεχνικῶν –µέ κυρίαρχη τήν τεχνική τοῦ παράδοξου– ἀποκαλύπτεται ὁ παραλογισµός τοῦ πολέµου. Ὁ Σκαρίµπας ἔζησε τό ζοφερό κλίµα τοῦ πολέµου ἀφοῦ καί ὁ ἴδιος ὑπηρέτησε ἐπί ἕξι χρόνια στό Σύνταγµα Εὐζώνων µέ τόν βαθµό τοῦ λοχία. Ἔτσι µετουσιώνει τό βίωµα σέ λόγο, ἔχοντας ἐπίγνωση πόσο ἀνεπαρκής ἀποδεικνύεται ὁ λόγος ὅταν ἡ ἐµπειρία τόν ὑπερβαίνει. Μέ τό κατακτηµένο ἀπό τόν ἴδιο καί γνωστό στούς ἀναγνῶστες ὕφος του, ὁ συγγραφέας δείχνει πόσο στενή σχέση ἔχει τό τραγικό µέ τό κωµικό, ὅταν ἡ ἐµπειρία ἀφήνεται πίσω καί µένει ὡς µόνο ἀπόσταγµά της ἡ ἀναπαράστασή της µέσω τῆς γραφῆς.