"Ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που με σέρνει, αλλά το ποτάμι είμαι εγώ είναι ένας τίγρης που με σπαράζει, αλλά εγώ είμαι ο τίγρης. Είναι μια φωτιά που με καίει, αλλά η φωτιά είμαι εγώ. Ο κόσμος, δυστυχώς, είναι πραγματικός εγώ δυστυχώς, είμαι ο Μπόρχες".
