Η Μουσική Ποιητική είναι σαν ένας προβολέας που τον στρέφει ο Στραβίνσκυ από τη μια πάνω στο ίδιο του το έργο κι από την άλλη πάνω στη μουσική γενικότερα. Στο βιβλίο του ο Ίγκορ Στραβίνσκυ μας προσκαλεί να τον ακολουθήσουμε στο μυστικό εκείνο κόσμο που κρύβεται πίσω από τον ηχητικό κόσμο που μας έχει προσφέρει. Η χαρακτηριστική άνεση με την οποία χειρίζεται τα εκφραστικά του μέσα, βρίσκει εδώ μια εξήγηση που θα μπορούσε να αποδειχτεί πολύτιμη –αν και όχι απαραίτητη– σαν συμβολή σε μια βαθύτερη κατανόηση του έργου του.
Η Μουσική Ποιητική φωτίζει τελικά αυτή την αδιαχώριστη σχέση ανάμεσα στις δύο όψεις της ιδιοσυγκρασίας του Στραβίσνκυ: τη μουσική του και τη φιλοσοφία του.
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]