Ο Νίκος Μουζέλης υποστηρίζει ότι είναι καιρός πλέον να σταματήσουμε να διαχωρίζουμε τον Μαρξ από τους άλλους κλασικούς θεωρητικούς του κοινωνικού γίγνεσθαι και να αντιμετωπίσουμε το έργο του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η σύγχρονη κοινωνική ανάλυση αντιμετωπίζει τα έργα του Weber και του Durkheim. Είναι καιρός, με άλλα λόγια, να σταθμίσουμε κριτικά τα εννοιολογικά εργαλεία που προσφέρει ο μαρξισμός για τη μελέτη μακρο-ιστορικών μετασχηματισμών, χρησιμοποιώντας ως κύριο κριτήριο την ευριστική τους χρησιμότητα μάλλον, παρά τη συμβολή τους στη σωτηρία ή καταδίκη του σύγχρονου κόσμου. Προτείνει, λοιπόν, ένα μετα-μαρξιστικό εννοιολογικό πλαίσιο το οποίο αποφεύγει τον οικονομικό αναγωγισμό, ενώ συγχρόνως διατηρεί μερικά βασικά χαρακτηριστικά της μαρξιστικής σκέψης – χαρακτηριστικά τα οποία, όταν αναδιαρθρωθούν ριζικά, γίνονται απαραίτητα εργαλεία για την εξέταση του πώς ολόκληρες κοινωνίες συγκροτούνται, αναπαράγονται και μετασχηματίζονται.